Sist helg reiste eg til Bergen for å få med meg a-Ha på Brann Stadion. Saman med Jo og Britt Inger, køyrte vi dei 366 kilometerane ned Vestlandet, iført den nye stasjonsvogna til reisefylgjet mitt. Den mørkegrøne Skoda Octaviaen gjorde jobben, og Jo likte tydelegvis å ha eigen privatsjåfør for anledninga. I Bergen fekk vi selskap av Eivind, John Henrik og Norvald, så då seier det seg sjølv at dette vart ei kjempehelg!

Og sann mine ord: Desse karane spelte bra! Dei kjem til å bli skikkeleg store ein dag! Spesielt han der Morten Harket kjem til å ta pusten frå damene og bli ein trendsettjar. Han kjem faktisk til å bli så populær at viss han klipper hol i olabuksene sine, så kjem fleire til å gjere det samme. Sjølv folk som spelar fiolin kjem til å ta seg til øyret for å sjå like bra ut som Morten. Og han der Pål Waaktaar-Savoy kjem til å treffe blink med tekstane han har skrive. Trur faktisk dei kjem til å fengje mange tusen folk. Og han Magne ja. Fyttigrisen kor han groova på tangentane. Han blir sikkert populær han også, men han må bli litt eldre fyrst. Gi dei eit par år på å modnast, så vert dette skikkeleg bra greier!

Eventuelt kan vi seie det slik: a-Ha ligg no på Topp3-lista mi over beste konsertopplevingar, saman med U2 og Coldplay. Konserten starta med deira nest-største hits, og dei heldt det gåande til siste slutt. Midtpartiet var litt daffare i forhold til starten og slutten, for der spete dei hitsa frå den litt nyare tida, men ikkje tru at det var dårleg! Eg er skikkeleg glad for at eg tok turen til Bergen for å få med meg ein av konsertane på avslutningsturnéen. I 25 år har desse karane holdt det gåande!

Gjennom karriera har a-Ha mellom anna rukke å stå bak ein av verdens største konsertar, med ca. 200.000 tilhøyrarar i Rio de Janeiro, og dei har laga ein musikkvideo som har vore ein av dei mest betydningsfulle gjennom tidene, kanskje den viktigaste. Mange prisar har dei fått tildelt og det er ikkje måte på kva desse nordmennene fekk til! Og no får dei attpåtil terningkast 6 frå meg!

Sjølv vart eg fascinert av scena dei brukte, og kunne nesten betalt heile billettprisen berre for å sjå den. Har høyrt at det skulle 40 trailarar til for å få med seg alt, og det kan ein nesten forstå når ein ser alt utstyret. Ei vanvittig stilig scene, og eit fascinerande sceneshow.

Det er vemodig at tida med a-Ha er over i desember. Eg har høyrt på dei sidan eg var ein liten gut. Då eg bygde Lego, spelte John Henrik og Eivind gjennom a-Ha-kassettane sine fleire gongar dagleg. På soveromet deira var det plakatar på veggane og i taket. Til tider gjekk det føre seg produksjon av armband av skinnstrimlar, slik som Morten Harket brukte, og denne trenden heiv etterkvart eg meg på også. Gode minner.

Men det er ikkje heilt slutt med a-Ha for min del enno. I CD-hylla står det mange plater som kjem til å bli godt brukte i lang tid framover..