I går kom den nye telefonen min i posten. Forventningane var store, og eg vil no dele førsteinntrykket mitt av telefonen.

Apple sin nye iPhone 4 er marginalt mindre enn 1.generasjonsutgåva, men ein stor skilnad er det ikkje. Umiddelbart kjennest den ut til å være litt tyngre og meir kompakt enn 1.generasjonen. Ein får inntrykk av at iPhone 4 held ein høgre standard enn den eldste iPhone-utgåva, noko Apple sjølv set ord på.

Då eg skrudde på telefonen, var skjermen det første som stakk seg ut. Den var overraskande god. Så langt har ikkje auget mitt klart å skilje mellom pikslane, så skjermen ser ikkje prikkete ut med andre ord. Telefonen gir frå seg eit krystallklart bilde, og har god bakgrunnsbelysning.

Positivt var det også å oppleve kor kjappt telefonen reagerer. Program vert opna umiddelbart, og ein unngår ventetid.

Så langt har eg ikkje ringt mykje med telefonen, men kan stadfeste at lyden under alle samtalane så langt har vore veldig god. Det er heller ingenting som tyder på at denne telefonen har problem med antenna. Videosamtalar (FaceTime) har eg ikkje prøvd enno, for det er framleis ikkje mange ein kan dele denne gleda med, og eg ser ikkje føre meg at dette er ein funksjon eg kjem til å drage stor nytte av med det første.

Når det gjeld kameraet, er heller ikkje det særleg utprøvd. Førsteinntrykket er at under vanskelege lysforhold, er det ikkje veldig imponerande, men kameraet er bra så lenge lysforholda er gode. Bileta kan være litt fluffy og blir fort litt blåaktige ved dårlege lysforhold. Sjølv om dette trass alt er det beste mobilkameraet eg har vore bort i, kjem eg truleg til å ta med kompaktkameraet mitt om eg har planar om å fotografere noko. Videofunksjonen har eg ikkje prøvd enno, men eg held det for sannsynleg at lysforholda er avgjerande også her.

Telefonen har også fått ein praktisk søkefunksjon som gjer enkle ting enklare. Denne finn ein når ein bladar heilt til venstre i menyen. Det er også eit stort pluss at telefonen no vert selt utan at ein må binde seg til ein bestemt operatør.

Utanom dette, er det ikkje veldig mykje nytt med iPhone 4. Ting er stort sett som før, men kvifor endre på ting som fungerer godt? Det finns tusenvis av applikasjonar (program) ein kan leggje inn på telefonen, så med andre ord er det vel ingenting denne telefonen ikkje kan gjere som andre telefonar kan. Iallfall ikkje noko ein har bruk for. Det er ingenting overflødig på iPhone 4, men om du vil ha det, kan du få det.

Prisen er ankepunktet for dei som måtte lure på om ein skal kjøpe iPhone 4. Dersom 4890,- kroner ikkje vert for mykje, er det ikkje tvil om at telefonen fortener terningkast seks.

iPod Nano - 1.generasjon

Eg kan framleis hugse kor revolusjonerande iPod Nano var då den kom på marknaden. Eg var ikkje lite stolt den dagen eg hadde lagt av nok pengar til å kunne kjøpe meg ein slik. Den vart stolen under eit innbrot i Ghana, så då tok det ikkje lange stunda for eg skaffa meg ein 2. generasjon iPod Nano.

iPod Nano - 2.generasjon

Den nye  nanoen (2.generasjon), har holdt mål så det syng etter, så der stoppa mine erfaringar med iPod Nano, for eg har ikkje hatt bruk for fleire i etterkant.

iPod Nano - 3.generasjon

iPod Nano - 4.generasjon

iPod Nano - 5.generasjon

Så kjem den store nyheita som vart lansert i går, nemleg 6.generasjon iPod Nano. Fekk nesten litt lyst på den, men min  2.generasjons Nano er irriterande god. I tillegg kjem det truleg ein iPhone 4 i postkassa i løpet av veka. Det held i massevis.

iPod Nano har med andre ord blitt nesten like liten som iPod Shuffle. Stort mindre enn dette treng den ikkje bli. Men dette må være den optimale MP3-spelaren.

]]> http://www.saeter.org/?feed=rss2&p=1481 0 http://www.saeter.org/?p=1468 http://www.saeter.org/?p=1468#comments Wed, 01 Sep 2010 09:55:50 +0000 André Sæter http://www.saeter.org/?p=1468

Sist helg reiste eg til Bergen for å få med meg a-Ha på Brann Stadion. Saman med Jo og Britt Inger, køyrte vi dei 366 kilometerane ned Vestlandet, iført den nye stasjonsvogna til reisefylgjet mitt. Den mørkegrøne Skoda Octaviaen gjorde jobben, og Jo likte tydelegvis å ha eigen privatsjåfør for anledninga. I Bergen fekk vi selskap av Eivind, John Henrik og Norvald, så då seier det seg sjølv at dette vart ei kjempehelg!

Og sann mine ord: Desse karane spelte bra! Dei kjem til å bli skikkeleg store ein dag! Spesielt han der Morten Harket kjem til å ta pusten frå damene og bli ein trendsettjar. Han kjem faktisk til å bli så populær at viss han klipper hol i olabuksene sine, så kjem fleire til å gjere det samme. Sjølv folk som spelar fiolin kjem til å ta seg til øyret for å sjå like bra ut som Morten. Og han der Pål Waaktaar-Savoy kjem til å treffe blink med tekstane han har skrive. Trur faktisk dei kjem til å fengje mange tusen folk. Og han Magne ja. Fyttigrisen kor han groova på tangentane. Han blir sikkert populær han også, men han må bli litt eldre fyrst. Gi dei eit par år på å modnast, så vert dette skikkeleg bra greier!

Eventuelt kan vi seie det slik: a-Ha ligg no på Topp3-lista mi over beste konsertopplevingar, saman med U2 og Coldplay. Konserten starta med deira nest-største hits, og dei heldt det gåande til siste slutt. Midtpartiet var litt daffare i forhold til starten og slutten, for der spete dei hitsa frå den litt nyare tida, men ikkje tru at det var dårleg! Eg er skikkeleg glad for at eg tok turen til Bergen for å få med meg ein av konsertane på avslutningsturnéen. I 25 år har desse karane holdt det gåande!

Gjennom karriera har a-Ha mellom anna rukke å stå bak ein av verdens største konsertar, med ca. 200.000 tilhøyrarar i Rio de Janeiro, og dei har laga ein musikkvideo som har vore ein av dei mest betydningsfulle gjennom tidene, kanskje den viktigaste. Mange prisar har dei fått tildelt og det er ikkje måte på kva desse nordmennene fekk til! Og no får dei attpåtil terningkast 6 frå meg!

Sjølv vart eg fascinert av scena dei brukte, og kunne nesten betalt heile billettprisen berre for å sjå den. Har høyrt at det skulle 40 trailarar til for å få med seg alt, og det kan ein nesten forstå når ein ser alt utstyret. Ei vanvittig stilig scene, og eit fascinerande sceneshow.

Det er vemodig at tida med a-Ha er over i desember. Eg har høyrt på dei sidan eg var ein liten gut. Då eg bygde Lego, spelte John Henrik og Eivind gjennom a-Ha-kassettane sine fleire gongar dagleg. På soveromet deira var det plakatar på veggane og i taket. Til tider gjekk det føre seg produksjon av armband av skinnstrimlar, slik som Morten Harket brukte, og denne trenden heiv etterkvart eg meg på også. Gode minner.

Men det er ikkje heilt slutt med a-Ha for min del enno. I CD-hylla står det mange plater som kjem til å bli godt brukte i lang tid framover..

Favorittspelet mitt er for tida Ticket To Ride. Dette finns i fleire utgåver, men eg har så langt berre prøvd Europe. I korte trekk, går spelet ut på å fullføre nokre oppdrag om å byggje jernbanelinjer, og samle seg flest mogleg poeng.

Det nest beste spelet eg veit, er utan tvil RISK. Det er mogleg dette burde stikke av med førsteplassen. Her er målet å erorbre land gjennom krigføring, og ein har også her oppdrag ein skal fullføre. Eit oppdrag kan til dømes være å erobre Nord-Amerika, Afrika og eit valfritt kontinent. Spelet tek ein del tid, men om ein har tid, så er det verdt å bruke tida på dette spelet!

På tredjeplassen, har vi Settlers. Dette har for mange blitt ein klassikar, og det med god grunn. Dersom ein går lei, finns det utvidingspakkar ein kan kjøpe til spelet, og då vert spelet som nytt igjen. Her er målet å byggje seg mest mogleg vegar, hus og byar og på den måten få flest poeng. For å få dette til, må ein både tenkje strategisk, men kanskje aller mest ha litt flaks med terningane. Om du ikkje har prøvd spelet før, då bør du prøve det!

I håp om å få fyrt opp att engasjementet rundt “Fyrstikkprosjektet“, vil eg no avsløre kva formål dette prosjektet skal tene!

Ei stund lurte eg på å leggje pengane inn i eit dokumentarfilm-prosjekt eg har drøymt om å gjennomføre. Tanken var å reise jorda rundt, og lage ein dokumentarfilm om norsk bistandsarbeid i utlandet. Eg håpar rett nok på å få gjort dette (eller noko liknande) ein gong, men førebels let eg planane få liggje litt på hylla. Eller i ei skuff.

Nei, eg vil heller donere sluttkapitalen på dette prosjektet til FredagsTreffet. Pengane skal rett nok øyremerkast til eit spesielt formål innanfor FredagsTreffet, men akkurat kva dette går ut på, vil eg ikkje avsløre enno. Prosjektet er førebels på idémyldringsstadiet, men eg kan avsløre at det dreiar seg om eit fornuftig prosjekt som vil gi bakoversveis og eit fantastisk bra tilskot til ungdomsarbeidet i Herøy.

FREDAG 27. AUGUST startar FredagsTreffet opp att etter sommarferien! Alle ungdomar i Herøy over 13 år er hjarteleg velkomne!

Eg skreiv tidlegare at eg har fått ei 20% stilling som ungdomsarbeidar i Herøy Kyrkje. Storparten av denne jobben går ut på å leggje tilrette for at FrdagsTreffet skal bli ein god stad å være.

FredagsTreffet er eit rusfritt ungdomstilbod for Herøy-ungdomen. Vi har flotte lokaler i Herøy Kyrkje, og dørene opnar kvar fredag klokka 20:30.

På FredagsTreffet kan ein spele biljard, bordtennis, airhockey og brettspel. Vi har også eit eige rom for TV-spel, som vi no har oppgradert. Vi har kiosk der ein får kjøpt seg mat eller godteri.

I løpet av året vil FredagsTreffet arrangere nokre større tilstellingar, som til dømes paintballweekend, skiweekend, julefest og ungdomsgudstenester. Kvar fredag har vi også ei lita økt med fellesprogram, inkludert ei lita andakt. Om nokon berre vil ta det med ro og prate, ligg alt tilrette for det også. Så det finns ikkje lenger ein god grunn til å site framfor PC-skjermen å sture på ein fredagskveld!

I dag laga eg ein liten logo til FredagsTreffet, til bruk på Facebook og eventuelt plakatar, men det kjem nok ein betre logo med tida. I første runde er det viktigare ting som må på plass! Og når vi først snakkar om Facebook – sjekk ut sida til FredagsTreffet og trykk på “Lik Dette” knappen!

Då er eg tilbake på skulebenken igjen, saman med resten av klassa på VGII Byggteknikk. Vi er ikkje fullt så mange elevar i år som i fjor, men det ligg likevel an til å kunne bli eit triveleg år. Det er iallfall ei triveleg klasse! Så no skal det snart leggjast brede på skulebøkene. Iallfall gråpapir. Det er kulast.

Trass i at eg har fleire timar i veka det komande året, ser det lyst ut for dei andre aktivitetane eg driv med. Det kan sjå ut til at eg framleis får jobbe to dagar i veka med Bygg & System, samt at eg får litt kontortid på tysdagane til ungdomsarbeidarjobben. Kjekt å få gjort mykje på kort tid!

Eit trent auge har kanskje lagt merke til at denne bloggen har gjennomgått ei lita endring. Under sjangeren Ting og Tang, finn du no to nye  kategoriar som eg har kalla Design og Teknologi. Her kjem eg truleg ikkje til å skrive så mykje “nytt”, men vise til artiklar, testar, tipse om interessante ting osv.

Annonser er ein gamal kategori som berre er flytta litt på, men denne kjem til å “våkne” litt i tida framover, då eg har som mål å få kvitta meg med ting eg ikkje har bruk for lengre.

Med andre ord har eg laga litt større rom for “verdslege” ting på bloggen min.

Foto: treehotel.se

Dersom du er ein av oss som har bygd hytte i eit tre, vil du kanskje få sansen for dette hotellet. I Sverige, nærare bestemt Harads, finn du Treehotel. Hotellet består av sju moderne trehytter. Nettsidene til trehotellet finn du her.

Foto: treehotel.se

Inspirasjonen bak hotellet kjem frå Jonas Selberg Augustsens fil “Trädälskaren“. Filmen handlar om tre menn som har fått nok av bylivet. Dei reiste derfor til Harads for å byggje ei trehytte, der dei kunne filosofere over dei store spørsmåla.

Foto: treehotel.se

Eit meget interessant konsept som lokkar fram gode barndomsminner. Dette kunne verkeleg vore interessant å prøvd ut ein gong.

Foto: treehotel.se